Nú hefur mikill uppgangur verið í harmonikkuspili á landinu og um 300 börn stunda nú harmonikkunám í tónlistarskólum landsins, sem "er alveg jafn töff og að spila á rafmagnsgítar". Það þykir mér ánægjulegt enda harmonikkan með eindæmum skemmtilegt hljóðfæri.
Nú hafa þessir harmonikkuspilandiheimilis- og peningalausu Rúmenar, sem hafa verið dreifðir um Laugaveginn og við höfum öll tekið eftir, verið sendir af landi brott á kostnað ríkisins. Þeir voru svo sem ágætir og lífguðu aðeins upp á götumyndina en það er náttúrlega vitað mál að þeir voru bara að bíða eftir að komast á sossa.
Mér finnst samt hallærislegt að lesa í Fréttablaðinu ummæli Daníels Guðjónssonar, yfirlögregluþjóns á Akureyri, eftir að hafa yfirheyrt þessa vesalinga. Hann sagði ekkert hafa komið fram við yfirheyrslurnar sem renndi stoðum undir grun lögreglu að þessir Rúmenar hafi verið hér á vegum erlends glæpahrings, sem hefði sent þá hingað að betla.
Ég veit ekki af hverju en erlendir glæpahringir voru ekki það fyrsta sem kom upp í mínum huga þegar ég gekk framhjá þeim á Laugaveginum. Mig grunar að rúmenska mafían (?) sé í öðrum og svæsnari viðskiptum en að senda nokkra fátæklinga til þess að spila á harmonikku og betla.
09. maí 2007 klukkan 08:23
Kári Sighvatsson 4 athugasemdir
Jæja, nú höfum við lokið u.þ.b. 50% af prófunum okkar en það munar mikið um að hafa lokið latínunni, jafnvel þótt hún hefði vel getað verið betri (vá hvað hefði getað/ið er asnalegt, ég þurfti að fletta þessu upp til að vera viss). Þetta munnlega próf er stórlega ofmetið, það gekk bara eins og í sögu - eða þannig lagað.
Snilldsnilldsnilld að vera búinn með þetta, við Soffa fögnuðum með pjölsum á Bæjarins. Nú er bara enskan næst en það er nægur tími til stefnu. Ég legg til að fólk stressi sig samt ekki um of, bara svona hæfilega (því algjört kæruleysi held ég að sé ekki af hinu góða) og þá gengur þetta bara vel. Ég var nú nokkuð stressaður samt þegar ég var kominn inn og sat og las yfir texta sem ég hélt ekki að ég gæti tekið svona við fyrsta lestur en nú er ég farinn að endurtaka mig.
Það er mikill léttir að vera búinn en jafnframt skrítið. Förum ekki lengra með það. Blessó.
08. maí 2007 klukkan 17:09
Kári Sighvatsson 1 athugasemd
Jæja, ég hef verið með myndavélina á lofti undanfarið í skólanum eða allt frá því ég keypti mér hana í febrúar. Þar sem ég hef ekki sett neitt á netið ennþá á ég dágóðan fjölda á lager sem ég ætla að setja inn ykkur til ánægju og yndisauka.
Framtíðarárshátíð 2007, gjörið svo vel. Stuð. http://picasaweb.google.com/sighvatsson/
04. maí 2007 klukkan 00:16
Kári Sighvatsson 2 athugasemdir
Eftir að hafa skrifað síðustu færslu þá byrjaði lagið Sunday, bloody Sunday af disknum War með U2 að hljóma í huga mér í sífellu. Þá datt mér í hug að skima í gegnum textann til þess að athuga hvort Bono og félagar væru nokkuð að skírskota til blóðsunnudagsins 1905 í Rússland, sbr. námsefni okkar en sú er reyndar ekki raunin, heldur segjast þeir vera að vísa til hvorki meira né minna en tveggja annarra blóðugra sunnudaga og þá í sögu Írlands (nema hvað). Það hafa sjálfsagt verið allnokkrir blóðugir sunnudagar í gegnum tíðina.
Gaman að því hvað fólk nennir að velta sér mikið upp úr einu lagi. Mér hefur aldrei fundist það neitt svo gott ef út í það er farið, en ég læt textann fylgja hér með til gamans. Vonandi man fólk svo eftir blóðsunnudeginum á prófinu, þá hefur þessi færsla eitthvað að segja.
I cant believe the news today Oh, I cant close my eyes and make it go away How long... How long must we sing this song? How long? how long...
cause tonight...we can be as one Tonight...
Broken bottles under childrens feet Bodies strewn across the dead end street But I wont heed the battle call It puts my back up Puts my back up against the wall
And the battles just begun Theres many lost, but tell me who has won The trench is dug within our hearts And mothers, children, brothers, sisters torn apart
Sunday, bloody sunday Sunday, bloody sunday
How long... How long must we sing this song? How long? how long...
cause tonight...we can be as one Tonight... Tonight...
Wipe the tears from your eyes Wipe your tears away Wipe your tears away I wipe your tears away (sunday, bloody sunday) I wipe your blood shot eyes (sunday, bloody sunday)
Það er ekki laust við að ég hugi að því öðru hverju hvað gera skal eftir MR. Til skamms tíma má líta á sumarið en eftir það tekur haustið við og þá er betra að vera með á hreinu hvort ég eigi að byrja strax að læra eitthvað á háskólastigi eða hvort e-ð aðeins "léttara" tímabil taki við, t.d. dvöl erlendis til þess að njóta lífsins, víkka sjóndeildarhringinn (aldrei fær maður nóg af því) og læra túngumál ... en það hljómar satt að segja afar vel í mínum eyrum.
Þá vakna spurningar um hvort ekki sé hægt að sameina þetta tvennt og það er vissulega möguleiki ... en það er bara svo mikið í boði. Við nánari umhugsun ætla ég hins vegar ekki að líta á þetta sem vandamál, því það finnst mér vanvirðing við aðra sem ekki hafa það eins gott og ég. Þetta er svipað "vandamál" og að velta fyrir sér "hvað í fjandanum maður eigi nú að kaupa í matinn í kvöld" þegar maður stendur inni í miðri 1 hektara stórri Hagkaupaverslun í Smáralind eða kannski ef bandóður skylmingaþræll stillir setur manni þá afarkosti að annað hvort skuli maður sofa hjá 1.000 fögrum konum eða eignist 1.000 milljarða ella ... eðaaa kannski ekki alveg, en þið skiljið hvað ég meina.
--- En burtséð frá því hvað ég geri í framtíðinni ætla ég einhvern góðviðrisdaginn að leggja mig í Líma ...
10. febrúar 2007 klukkan 17:10
Kári Sighvatsson 8 athugasemdir
Samtal milli Freys Eyjólfssonar, útvarpsmanns með meiru, og Adolfs Inga Erlingssonar, íþróttafréttamanns í síðdegisútvarpinu áðan:
Freyr: Þú ert staddur í Þýskalandi, Adolf, heyriru í mér? Hvernig eru horfurnar fyrir okkar menn gegn Frökkum í kvöld? Adolf: Það er ekkert girnilegt að þurfa að berjast við Frakka, þeir eru ógnvænlegir.
Já, nú fer um landann ... bæði vegna þess að sighvatsson hefur ákveðið að opna nýtt blogg eftir stórslysið á blogger um daginn og eftir herfilega útreið íslenska landsliðsins í handbolta í gær. Nú krosslegg ég fingur og bið til Guðs - hallelúja - og vona að Frakkarnir liggi kylliflatir fyrir "strákunum okkar" í kvöld.
Bara að svo verði ... utinam, ojalá o.s.frv.
22. janúar 2007 klukkan 21:48
Kári Sighvatsson 3 athugasemdir
